De Bittere Pil - Blog Voor Later

Voor het eerst sinds het begin van de coronacrisis, is er een “harde lockdown”. Alles is gesloten, behalve supermarkten en andere essentiële winkels. Zoals de onmisbare Etos! Hoe komt een mens zijn dagen door zonder HEMA-rookworst, Kneipp-badolie of kerstboeket? En hoe in godsnaam doet een mens ook maar één oog dicht zonder een slaapmutsje van de Gall & Gall? En die warme notenbroodjes en gevulde koeken op de zaterdagmiddag? En die fenegriek-roodschimmel-geitenkaas bij de borrel op vrijdag? De hemel zij geprezen, dit is allemaal nog te koop. En de hemel prijzen, dat mag gelukkig ook nog met zéker 30 man. En alles daarboven geldt als vrijheid van godsdienst.


Kerst is bij ons, net als bij velen, het grootste feest van het jaar. Begin september krijgen we al een aantal concept-7-gangen-menu’s in onze mailbox, en halverwege Oktober worden langzaam cadeauwensen ontfutseld. Aan het eind van de avond is iedereen lam en dik, en kan niemand meer rechtop staan. Topavond. Wat mijn moeder betreft, ik vermoed dat ze vooral kinderen wilde voor dit moment. Vanaf ons 14e kregen we al stapsgewijs steeds meer alcohol naar binnen geschoven, met het doel om vanaf ons 16e (Ja, vroeger hoefde je maar 16 te zijn voor een ouderwetse avond comazuipen met je kinderen) lekker samen een wijntje te drinken op de zondag. Uurtje of 11, na de kerk. Waarschijnlijk ook een van de hoofdredenen dat we vroeger naar de kerk gingen. Dat verdomd lekkere borrelplankje na.


Maar goed. De tweede lockdown. Ik dacht dat ik een beschouwend mens was, maar de oordelen beginnen bij mij ook aardig binnen te sijpelen. Bijvoorbeeld over die honderdrieëntwintig-en-een-halve mongolen die door Rutte’s speech heen aan het blaffen waren. Of over dat kunst geen primaire, secundaire of tertiere behoefte is. Of dus over die elementaire tompoucen van de HEMA.

Kerst viert ons gezin nu apart. Mijn zus en zwager bij mijn ouders, en mijn broertje, Marre en ik bij mijn tante. Ik hoop dat we net zo veel eten, drinken, lachen en huilen als eerdere Kerstedities. Memorabel wordt het sowieso, en dat andere zit ook wel goed met 8 gescheiden, instabiele zielen. En tot die tijd is mijn blaas nog gevuld met zeker 23 liter zijn, klaar om te lossen.


139 keer bekeken